Το μοναχοπαίδι

Το μοναχοπαίδι

Η απόκτηση ενός μόνο παιδιού είναι στις μέρες μας, ολοένα και συχνότερα, το αποτέλεσμα μιας συνειδητής επιλογής των νέων ζευγαριών. Σε μια προσπάθεια να θέσουν υπό έλεγχο τα πολλαπλά έξοδα που απαιτεί η φροντίδα των παιδιών, προτιμούν να αποκτήσουν ένα μόνο παιδί για να μπορέσουν να προσφέρουν σε αυτό όσο περισσότερα μπορούν. Η επιλογή αυτή συνήθως δικαιώνεται σε ό,τι αφορά στην ποιότητα της εκπαίδευσης που λαμβάνει το παιδί καθώς και στην ποσότητα φροντίδας και προσωπικής ενασχόλησης που δέχεται από τους γονείς. Ενδέχεται όμως να επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στην προσωπικότητα του παιδιού, το οποίο συχνά γίνεται ιδιαίτερα εγωκεντρικό και αδιάφορο για την έννοια της πειθαρχίας και του αυτοελέγχου.

Οι αρνητικές επιπτώσεις προκύπτουν όχι γιατί οι γονείς δεν ξέρουν πώς να αναθρέψουν το παιδί τους, αλλά από το γεγονός ότι εστιάζουν όλη τους την αγάπη και όλες τους τις προσπάθειες στο να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες του μοναδικού τους παιδιού. Και είναι αυτή η συντονισμένη προσπάθεια των γονιών που οδηγεί συνήθως το παιδί στην εσφαλμένη εντύπωση ότι αποτελεί το κέντρο του ενδιαφέροντος και πως οι άλλοι άνθρωποι βρίσκονται γύρω του για να του προσφέρουν οτιδήποτε επιθυμεί. Οι έννοιες της αρμονικής συνύπαρξης, του μοιράσματος και της από κοινού προσπάθειας, που από νωρίς γίνονται τρόπος ζωής για τα παιδιά μεγαλύτερων οικογενειών, παραμένουν άγνωστες για το παιδί που μεγαλώνει χωρίς αδέρφια.

Για να μπορέσουν επομένως οι γονείς να προσφέρουν στο παιδί τους την εμπειρία της συνύπαρξης και της χαράς του ομαδικού παιχνιδιού, καλό είναι να εντάσσουν από νωρίς το παιδί τους σε ομάδες συνομήλικων παιδιών. Παιδικοί σταθμοί ή συχνές επισκέψεις σε οικογένειες με συνομήλικα παιδιά, θα βοηθήσουν το παιδί να γνωρίσει την ιδιαίτερη χαρά που προκύπτει από τη συνεργασία, το κοινό παιχνίδι και τη συναναστροφή με άλλα παιδάκια ίδιας ή κοντινής ηλικίας. Με τον τρόπο αυτό το παιδί θα κατανοήσει ότι υπάρχουν στιγμές που θα πρέπει να υποχωρεί μπροστά στις επιθυμίες άλλων ανθρώπων και ότι δεν μπορεί πάντοτε να αποτελεί το κέντρο του ενδιαφέροντος. Ενώ παράλληλα θα γνωρίσει την ξεχωριστή ικανοποίηση που προσφέρει η αίσθηση ότι αποτελεί μέλος μιας ομάδας που ολοκληρώνεται με τη δική του παρουσία και που το αποδέχεται όπως είναι.

Τι να προσέξουν οι γονείς

Οι γονείς που έχουν αποκτήσει μόνο ένα παιδί θα πρέπει από νωρίς να συνειδητοποιήσουν ότι παρά τις συνεχείς τους προσπάθειες να του προσφέρουν ό,τι καλύτερο υπάρχει καλό είναι να έχουν ρεαλιστικές απαιτήσεις από αυτό και να είναι έτοιμοι να αποδεχτούν το παιδί τους με τα προτερήματά του αλλά και με τις ελλείψεις του. Μπορεί να έχουν επενδύσει στο μοναδικό τους παιδί πάρα πολλά αλλά αυτό δε σημαίνει ότι το παιδί θα πρέπει απαραίτητα να εξελιχθεί σε ένα άτομο με εξαιρετικές επιδόσεις κι επιτυχίες. Αν οι γονείς έστω και άθελά τους περνούν στο παιδί τους το μήνυμα ότι περιμένουν από αυτό να τους δικαιώσει για τη δική τους επιλογή να αφοσιωθούν αποκλειστικά σε αυτό, τότε το πιθανότερο είναι να ενισχύσουν απλώς το άγχος του παιδιού και να το κάνουν να αισθάνεται ακόμη πιο έντονα και επίπονα τις αποτυχίες που ενδέχεται να σημειώνει καθώς μεγαλώνει.

Καλό είναι οι γονείς να φροντίζουν από νωρίς να κινούνται με γνώμονα την καλύτερη δυνατή δόμηση της προσωπικότητας του παιδιού και να καταπιέζουν την αναμενόμενη διάθεσή τους να το προστατεύσουν από κάθε τι που ενδέχεται να το στενοχωρήσει. Αν και είναι δύσκολο να βρεθεί, υπάρχει μια χρυσή τομή ανάμεσα στην ανάγκη των γονιών να προστατεύσουν το παιδί τους και στην υπερπροστασία που καταλήγει να καταπιέζει το παιδί και να του στερεί την ευκαιρία να αποκτήσει μια ισχυρή και ανεξάρτητη προσωπικότητα. Κι ενώ οι περισσότεροι γονείς συχνά ξεπερνούν τα όρια και γίνονται υπερπροστατευτικοί, εις βάρος πάντα της άρτιας εξέλιξης της προσωπικότητας του παιδιού, αυτό συμβαίνει πολύ συχνότερα με τους γονείς που έχουν μόνο ένα παιδί.

Διαβάστε ακόμη:

Υπερπροστασία λόγω αγάπης!

Η συνταγή της επιτυχίας: 500 γρ. παιχνίδια, 500 γρ. ενθάρρυνση

Η αγάπη είναι η αρχή