Ο παππούς η γιαγιά και… το μωρό!

Ο παππούς η γιαγιά και... το μωρό!

Ο παππούς και η γιαγιά αποτελούν μια πολύτιμη πηγή αγάπης για το μωρό αλλά και μια σημαντική πηγή εμπειρίας σχετικά με τη φροντίδα και την ανατροφή ενός παιδιού. Έχοντας ήδη μεγαλώσει τα δικά τους παιδιά γνωρίζουν πώς πρέπει να αντιμετωπίσουν ποικίλες καταστάσεις και μπορούν να βοηθήσουν τους νέους γονείς σε πάρα πολλά ζητήματα. Μπορεί οι γονείς να μη συμφωνούν πάντοτε με τις απόψεις ή τις μεθόδους που τους προτείνουν οι παππούδες αλλά δεν μπορούν παρά να εκτιμήσουν το γεγονός ότι πολύ συχνά η εμπειρία τους αποδεικνύεται σωτήρια. Κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα που οι νέοι γονείς αντιμετωπίζουν για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά το έχουν ήδη ζήσει και πιθανότατα να το έχουν επιλύσει επιτυχώς πολλές φορές στο παρελθόν, οπότε η γνώμη τους έχει πάντοτε ιδιαίτερη αξία. Βέβαια, σε ό,τι αφορά προβλήματα που σχετίζονται με τις νέες συνθήκες διαβίωσης ίσως οι παππούδες να μην έχουν μια ξεκάθαρη ιδέα αυτό όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να απορρίπτετε συλλήβδην τις απόψεις τους.

Οι παππούδες πέρα από το γεγονός ότι έχουν ήδη την εμπειρία της ανατροφής ενός παιδιού, έχουν και ένα μεγαλύτερο πλεονέκτημα από τους νέους γονείς, είχαν την ευκαιρία να δουν πώς εξελίχθηκε το παιδί τους και πώς ανταποκρίθηκε στις προσπάθειες διαπαιδαγώγησης που είχαν χρησιμοποιήσει τότε. Οι παππούδες είχαν τόσα χρόνια τη δυνατότητα να αξιολογήσουν το έργο τους ως γονείς, να αναλογιστούν τα τυχόν λάθη που είχαν κάνει τότε και έχουν αποκτήσει μια σφαιρική άποψη για τον αντίκτυπο που έχουν στα παιδιά οι διάφορες συμπεριφορές των γονιών. Ένας νέος γονιός επιχειρεί μια προσέγγιση στον τρόπο που θα αντιμετωπίζει το παιδί του, χωρίς να ξέρει αν η προσέγγιση που επιλέγει είναι σωστή ή αν θα έχει αργότερα θετική επίδραση στο παιδί του. Ο παππούς και η γιαγιά από την άλλη έχουν ήδη γνωρίσει τις συνέπειες των επιλογών τους και γνωρίζουν πολύ καλά σε ποιες συμπεριφορές ανταποκρίθηκαν σωστά τα παιδιά τους και σε ποιες όχι.

Πολύ συχνά παρατηρούμε ότι ενώ οι νέοι γονείς είναι σχετικά αυστηροί με τα παιδιά τους, οι παππούδες είναι πάντοτε πιο ελαστικοί και έτοιμοι να υποχωρήσουν στις επιθυμίες των μικρών παιδιών. Η στάση αυτή έχει να κάνει τόσο με την αλλαγή που έχει επιφέρει στους παππούδες το πέρασμα του χρόνου όσο και η επανεκτίμηση της συμπεριφοράς που είχαν οι ίδιοι ως γονείς. Συχνά οι παππούδες επιδιώκουν μέσα από την επιεική συμπεριφορά προς τα εγγόνια τους να εξιλεωθούν εν μέρει για την αυστηρότητα που είχαν δείξει στα δικά τους παιδιά, ενώ κάποιες φορές θεωρούν ότι η αυστηρότητα που είχαν εφαρμόσει τότε δεν απέδωσε τα αναμενόμενα οπότε προτιμούν τώρα να ακολουθήσουν μία διαφορετική προσέγγιση. Αν και δεν είναι πάντοτε σαφής ο λόγος που ωθεί τους παππούδες να είναι πιο ελαστικοί με τα εγγόνια τους απ' ό,τι ήταν με τα παιδιά τους, αξίζει τον κόπο να τους ρωτήσετε για τη δική τους εκδοχή.

Παππούδες ή παιδικός σταθμός;

Εκείνο πάντως που έχει ιδιαίτερη σημασία για την επαφή των παππούδων με τα εγγόνια τους είναι ότι ενώ στα βρεφικά χρόνια οι παππούδες αποτελούν τα ιδανικά πρόσωπα για τη φροντίδα του μωρού, στη συνέχεια είναι σαφώς προτιμότερο να στείλετε το παιδί σε ένα παιδικό σταθμό παρά να το αφήνετε υπό τη διαρκή εποπτεία των παππούδων του. Αυτή η αντίφαση οφείλεται στο εξής: Μέχρι τα τρία του χρόνια το παιδί δεν έχει εκδηλώσει ακόμη την κοινωνικότητά του, οπότε δεν ωφελείται ιδιαίτερα από τη συνύπαρξη με τα άλλα παιδάκια, οπότε το να βρίσκεται υπό τη συνεχή φροντίδα των παππούδων είναι σαφώς καλύτερο από το να βρίσκεται σε ένα βρεφονηπιακό σταθμό. Στη συνέχεια όμως και καθώς η κοινωνικότητα και η ανάγκη του παιδιού να έρχεται σε επαφή με άλλη παιδάκια αυξάνεται, το να αφήνετε το παιδί με τους παππούδες δημιουργεί προβλήματα στην εξέλιξη και την ανάπτυξη των κοινωνικών του δεξιοτήτων. Οπότε μετά τα τρία του χρόνια είναι προτιμότερο το παιδάκι να βρίσκεται σε ένα παιδικό σταθμό όπου θα μπορεί να γνωρίσει παιδιά της ίδιας ηλικίας, να παίξει και να εξελίξει τις κοινωνικές του δεξιότητες, παρά να βρίσκεται με τους παππούδες του που δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του παιδιού για κοινωνικό συγχρωτισμό.