Παραμύθια για μικρά παιδιά "Το λιονταράκι"

Παραμύθια για μικρά παιδιά

Το λιονταράκι

Μια βροχερή μέρα κι ενώ έξω έκανε πολύ κρύο, ένας γλυκύτατος μπέμπης απολάμβανε τη ζεστασιά της κούνιας του. Είχε βολευτεί για τα καλά, όταν ξαφνικά, άρχισε να ακούει νερό να στάζει. Ανασηκώθηκε και τότε είδε σε μια γωνιά ένα πανέμορφο και πολύ μικρό λιονταράκι να τρέμει από το κρύο και να είναι βρεγμένο από πάνω ως κάτω. Το λιονταράκι, που είχε κατακόκκινη χαίτη και πελώρια μπλε μάτια, μόλις είδε τον μπέμπη να το κοιτάζει αναπήδησε ξαφνιασμένο.

Ο μπέμπης του χαμογέλασε και το ρώτησε με απορία: «Μα πώς μπήκες εδώ μέσα;» Το λιονταράκι, αν και λίγο φοβισμένο, εξήγησε στον μπέμπη πως είχε καταφέρει να τρυπώσει μέσα στο σπίτι: «Ήταν πολύ απλό, χτύπησα την πόρτα και ένας τεράστιος άνθρωπος άνοιξε, αλλά δεν με είδε έτσι μικρός που είμαι, κι εγώ έτρεξα κάτω από τα πόδια του. Μα γιατί, όμως, κάνει τόσο κρύο έξω; Έχω γεννηθεί ήδη τρεις μήνες και όλο βρέχει, πάντα έτσι θα είναι;» Ο μπέμπης χαμογέλασε με την αφέλεια του νέου του φίλου: «Είναι που γεννήθηκες στις αρχές του χειμώνα γι' αυτό νομίζεις ότι κάνει μόνο κρύο. Εγώ γεννήθηκα πιο πριν, το φθινόπωρο και τότε ο καιρός ήταν πιο καλός. Θα δεις τώρα που τελειώνει ο χειμώνας θα κάνει περισσότερη ζέστη.» «Α!», έκανε το λιονταράκι έκπληκτο, «δηλαδή σε λίγο ξεκινά το φθινόπωρο πάλι, τι ωραία.» Ο μπέμπης ξεκαρδίστηκε στα γέλια, αυτό το λιονταράκι πραγματικά δεν ήξερε τίποτα. «Όχι, δεν πάει έτσι, θα σου τα πω με τη σειρά για να τα καταλάβεις. Οι εποχές είναι τέσσερεις και κάθε μία διαρκεί τρεις μήνες. Τώρα έχουμε χειμώνα, κάνει κρύο, βρέχει και μερικές φορές χιονίζει. Είναι όμως και η εποχή των Χριστουγέννων, που παίρνουμε δώρα και περνάμε πολύ όμορφα. Μετά έρχεται η άνοιξη, κάνει ζέστη, τα λουλούδια ανθίζουν, πηγαίνουμε βόλτες στο πάρκο και όλοι είναι πιο χαρούμενοι. Μετά την άνοιξη έχουμε καλοκαίρι, το οποίο είναι τέλειο. Κάνει πολύ περισσότερη ζέστη, πηγαίνουμε στη θάλασσα και κάνουμε μπάνιο και περνάμε υπέροχα. Έπειτα, είναι η σειρά του φθινοπώρου. Το φθινόπωρο είναι ωραία γιατί δεν κάνει πολύ ζέστη αλλά ούτε και πολύ κρύο. Αρχίζουν τα σχολεία και είναι μια περίοδος που όλοι έχουν γυρίσει από τις διακοπές. Μετά, όπως ξέρεις, έρχεται πάλι ο χειμώνας και ξανά από την αρχή. Και οι τέσσερεις εποχές μαζί κρατούν δώδεκα μήνες, όσο ένας χρόνος δηλαδή.» Το λιονταράκι κοίταζε με θαυμασμό τον μπέμπη, «Πω! Ξέρεις τόσο πολλά πράγματα!» Ο μπέμπης ειλικρινά διασκέδαζε με το λιονταράκι, κάθε τι του φαινόταν καινούριο και άγνωστο.

«Λιονταράκι, όταν μεγαλώσεις τι θα κάνεις;» ρώτησε ο μπέμπης με μεγάλο ενδιαφέρον για τα σχέδια του φίλου του. Το λιονταράκι σκέφτηκε λίγο και ύστερα είπε, τινάζοντας την κατακόκκινη χαίτη του: «Θα γίνω βασιλιάς... Βέβαια για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να δυναμώσω πολύ αλλά δεν ξέρω πώς.» Ο μπέμπης ενθουσιασμένος του είπε: «Η μαμά μου λέει ότι για να μεγαλώσω και να γίνω πολύ δυνατός θα πρέπει να πίνω όλο μου το γάλα και να τρώω την κρέμα μου. Οπότε θα πρέπει κι εσύ να πίνεις όλο σου το γάλα... Να πάρε το μπιμπερό μου», είπε ο γλυκύτατος μπέμπης κι έδωσε το μπιμπερό του στο λιονταράκι. Το λιονταράκι πεινασμένο καθώς ήταν ήπιε γρήγορα - γρήγορα το γάλα κι αμέσως ευχαρίστησε τον μπέμπη μ' έναν εντυπωσιακό βρυχηθμό που ακούστηκε σ' όλο το σπίτι.

Έτσι έγιναν τα πράγματα κι ο μπέμπης με το λιονταράκι έγιναν αχώριστοι φίλοι...